حس غریبی است تضاد بین حال و روزم و آنچه آرش پنج دقیقه پیش از مهدش برایم آورد. همراه بوسه ای و آغوشی که لختی لبخند به لبم آورد.

حال و روزم با دقت در عکس کاملا مشخص است:

 

هنوز نشسته ام و در بهت منتظر زنگ تلفن هستم تا خبر دهند ....

دوستان پزشک می دانند no cpr  یعنی چه؟

کامنتها باز است تا برای دیگران توضیح دهید. من عاجزم.